21 June News ...
Main Page: Longing for the Giro (Verlangen naar de Giro)
Beste Gijs,
Vanaf dat moment heb ik naar de Giro toegeleefd. Dat wil zeggen, nadat Michela en ik in november zijn getrouwd, ben ik aan het seizoen 2005 gaan werken met de Giro als voornaamste richtpunt. In de afgelopen jaren richtte ik me in de winter op voornamelijk twee trainingselementen: de fysieke voorbereiding (fietsen, aerobische training, krachttraining) en de lichaamsverzorging (voeding, gewichtscontrole, blessurepreventie, rusten en slapen). Maar omdat 2005 als getrouwd man in een nieuwe ploeg met een debuut in de Giro een speciaal jaar moest gaan worden, wilde ik mijn routine van de afgelopen jaren veranderen. Met mijn persoonlijke trainer, een naar Italië geëmigreerde Argentijnse psycholoog, sprak ik over mijn kwaliteiten en hoe ik mijn doelstellingen zou kunnen bereiken. Hij zei me dat ik dit jaar meer moest gaan werken aan een derde component, de psychische voorbereiding, want in deze tijd van gerichte trainingsplannen, gebaseerd op kracht- en hartslagmetingen, krijgt de emotionele component vaak niet de aandacht die hij verdient. Wielrenners hebben het vaak over hun 'moraal', maar ze doen er verdraaid weinig aan om die actief te verbeteren. Terwijl moraal niet iets is dat je overkomt, je kunt het ook trainen.
Met behulp van mijn trainer ben ik de afgelopen winter daarom begonnen met uitvoeren van speciale psychologische trainingsessies. Om te beginnen heb ik mijn doelen vastgesteld. Die waren dat ik voor de Giro optimistisch, enthousiast, geconcentreerd en vol vertrouwen zou zijn. Vanaf december begon ik's ochtends met een meditatie en deed ik's avonds voor het naar bed gaan aan 'visualisatie'. Dat zijn oefeningen waar bij je eerst geestelijk moet ontspannen, waarna je jezelf gaat zien optreden. Eerst is het alsof je naar jezelf op de televisie kijkt, daarna alsof je in de wedstrijd bent, waarbij je ook de kleuren, geluiden en gevoelens van de wedstrijd ervaart.
Ik zeg er eerlijk bij dat ik me aanvankelijk wel wat zorgen maakte over deze benadering, want de tijd die ik aan psychologische training besteedde, ging ten koste van de lichamelijke training. Maar wat had ik te verliezen met een tweejarig contract? Maar aan minder fietsen moest ik erg wennen, vooral omdat ik het veel en graag doe. Bovendien was Michela mijn geestelijke oefeningen net zo min gewend als ik. (Eerlijk gezegd geloof ik dat ze nog steeds niet helemaal overtuigd is van het nut van wat ik doe, al zal ze dat nooit erkennen.) Ik ging helemaal twijfelen toen ik in januari tijdens het trainingskamp in Spanje een van de traagste renners van het team bleek te zijn. De anderen vlogen en ik vroeg me af of ik wel de juiste weg had gekozen. Thuis sprak ik erover met mijn trainer. Die maakte zich niet ongerust. Hij zei: 'Ik zou me pas zorgen maken als je de snelste was. Jouw dagen komen echt wel.'
- Marco
Main Page: Longing for the Giro (Verlangen naar de Giro)
21 June News ...